Zdolność produkcyjna – najlepsze praktyki przy przeprowadzaniu PDR, 2TP, Run@Rate

Zdolność produkcyjna (en. production capacity) jest jedną z istotniejszych aktywności podczas nowego uruchomienia, która jest przeprowadzana w zakładzie produkcyjnym dostawcy.

Jej celem jest przedstawienie dowodu klientowi, że zakład produkcyjny jest w stanie wyprodukować  ilość części odpowiadającej lub przewyższającej tą, która jest ustalona w kontrakcie.

W artykule przedstawiamy najlepsze praktyki, które pozwolą Wam lepiej przygotować się do wizyty klienta. W przypadku grupy Stellantis-FCA będzie mowa o przeprowadzaniu Production Demonstration Run (PDR), dla klientów niemieckich stosujemy 2 Tagesproduktion (2TP), a Ford używa Run at Rate (R@R).

Bufor prawdę powie

Nawet jeśli niektórzy klienci nie posiadają odpowiedniego wymagania w swoich formularzach  do przeprowadzania zdolności produkcyjnej informacji dotyczących buforów międzyoperacyjnych, nie oznacza to że klient nie będzie tego elementu weryfikował podczas wizyty u dostawcy.

Po tym też można bardzo łatwo poznać doświadczonego przedstawiciela klienta, który zanim rozpocznie pomiar czasów na poszczególnych stacjach, w pierwszej kolejności zliczy komponenty znajdujące się w buforach międzyoperacyjnych.

Rys. 1. Różnice w buforach przed i po zakończeniu ewaluacji zdolności produkcyjnej

Po co to wszystko? Odpowiedź pojawia się po zakończeniu pomiaru zdolności produkcyjnej po określonym czasie. Wtedy to przedstawiciel klienta może dokonać ponownego pomiaru komponentów w buforach. Jeśli okaże się, że ilości odbiegają znacznie od tych, które były stwierdzone przed pomiarami czasu, (na przykład 15 komponentów na początku pomiaru, a po dwóch godzinach produkcji w buforze zaobserwowano 5 komponentów), klient może zażądać od dostawcy odpowiedniego planu działań.

Dodatkowo, nawet jeśli ilość wyprodukowanych części spełniła lub przewyższyła wymogi kontaktowe, to klient może nie uznać jego wyniku do czasu wykonania odpowiedniego rebalansu dla poszczególnych operacji.

Nie zapomnij o zdolności poddostawców

Jest to szczególny scenariusz, w którym klient może nie uznać wyniku końcowego dot. weryfikacji zdolności produkcyjnej, nawet jeśli ilości wyprodukowane  przewyższają wymogi kontraktowe.

Ale zacznijmy od początku. Coraz większa ilość klientów posiada w swoich formularzach obliczeniowych informację, w której zawarta jest także zdolność poddostawców uzupełniania przez firmę produkcyjną. Dzięki takiemu podejściu klient rozpatruje całościowo nie tylko wymagania kontraktowe odnoszące się do produkcji wyrobu gotowego, ale także schodzi jeden poziom niżej do poddostawców, w celu weryfikacji, czy mają odpowiednią zdolność dla podkomponentów.

Rys. 2. Wpływ ilości wyprodukowanych detali przez poddostawcę na ocenę zdolności organizacji

Przykładowo, jeśli w kontrakcie wymagane było wyprodukowanie 500 wyrobów gotowych i zakład przewyższył tą wartość, ale równocześnie jeden z poddostawców zadeklarował dostarczenie 430 części, to przedstawiciel klienta wpisze w raporcie wartość niższą (w tym wypadku 430) wymagając od organizacji odpowiedniego planu działań.

Zdolność produkcyjna a dublowanie linii produkcyjnych

W trakcie uruchomienia może się zdarzyć, że organizacja będzie dublować linie produkcyjne, w celu spełnienia wymagań kontraktowych. Dotyczy to na przykład procesów zgrzewania, spawania lub montażowych. W takiej sytuacji ocena zdolności produkcyjnej będzie podzielona na dwa etapy.

Rozważmy scenariusz, w którym klient w kontrakcie zażądał dziennego dostarczania części na poziomie 800 sztuk, a dostawca nie ma takiej możliwości przy użyciu jednej linii produkcyjnej. W takiej sytuacji pozostaje jej zdublowanie. Z tego powodu ocena zdolności produkcyjnej odbywa się dwuetapowo. Pierwsza wizyta jest przeprowadzona po zainstalowaniu pierwszej linii produkcyjnej.

zdolnosc w odniesieniu do ilosci maszyn - wykres

Rys. 3. Ocena zdolności produkcyjnej w odniesieniu do zwiększenia linii produkcyjnych

Przedstawiciel klienta po jej zakończeniu może przekazać organizacji uwagi, które później mogą być wzięte pod uwagę przy uruchamianiu drugiej linii produkcyjnej. Druga wizyta zwykle jest planowana po uruchomieniu drugiej linii produkcyjnej, natomiast klienci zwykle taką wizytę robią 2-4 tygodnie wcześniej przed osiągnięciem maksymalnej ilości w odniesieniu do krzywej wzrostu produkcyjnego (en. ramp-up curve).

Czas ten jest potrzebny na ewentualne modyfikacje linii, w przypadku, gdyby okazało się, że wynik z drugiej wizyty nie spełnia wymagań kontraktowych w odniesieniu do produkowanych części.

Sprawdź kontrakt w odniesieniu do produkcji ilości części serwisowych

Dostarczając części do klientów musimy pamiętać, że zwykle oprócz produkcji części na pierwszy montaż, klienci mogą poprosić o uwzględnienie w planach produkcyjnych dodatkowej wartości procentowej odnoszącej się do części serwisowych. Zwykle przyjmuje się, że do finalnej wartości powinno być dodane 10% bazowej wartości dziennej. Oznacza to, że jeśli w kontrakcie mamy zapisaną ilość na poziomie 600 sztuk, to jako zakład produkcyjny musimy zapewnić produkcję 660.

W celu weryfikacji powyższego warto skontaktować się ze działem sprzedaży, który był zaangażowany w przygotowywanie umowy z klientem, ponieważ zdarza się, że niektóre organizacje negocjują wartość procentową na poziomie 5% zamiast 10%.