Zastosowanie rozkładu Weibull’a przy zarządzaniu zwrotami gwarancyjnymi

Rozkład Weibull’a powinien być stosowany przez organizacje, kiedy prawdopodobieństwo wystąpienia problemu zmienia się w czasie. W praktyce jest on aplikowany dla tematów jakościowych, które nie są zgłaszane bezpośrednio przez zakłady produkcyjne klientów (np. podczas przeprowadzania PPAP’u), ale zaczynają występować w sieci gwarancyjnej.

 

Specjalną uwagę, kiedy organizacje powinny rozpocząć przygotowywanie rozkładu Weibull’a jest informacja dotycząca wzrostu wadliwych części odnotowywanych przez stacje dilerskie.

W zależności od zastosowanych parametrów może on zarówno przypominać rozkład normalny, jak i rozkład wykładniczy (sprowadza się do niego dla k=1) i definiowany jest przez parametr k określającego zachowanie prawdopodobieństwa awarii w czasie:

– dla k<1 prawdopodobieństwo awarii maleje z czasem sugerują, że części mogą posiadać wady fabryczne i powoli wypadają z populacji części znajdujących się w użytkowaniu.

– dla k=1 (rozkład wykładniczy) prawdopodobieństwo jest stałe – sugeruje to, że awarie mają charakter zewnętrznych zdarzeń losowych.

– dla k>1 prawdopodobieństwo rośnie z czasem i powiązane jest ze zużyciem części wraz z upływem czasu.

 

Powodem, dla którego powyższy rozkład powinien być stosowany dotyczy dostarczenia klientom analizy ryzyka potencjalnej liczby wadliwych części, które mogą nadal występować w sieci gwarancyjnej.

W praktyce uwzględnia się dwa czynniki:

– czas po jakim odnotowano problem przez klienta finalnego

– kilometraż po jakim klient finalny odnotował brak prawidłowego funkcjonowania systemu

 

Poniższe informacje są przykładami najczęściej stosowanych założeń:

– Rynek europejski: przebieg dzienny: 50 km

– Rynek japoński: przebieg dzienny: 30 km

Można też dokonać estymacji średniego dziennego przebiegu jeśli organizacja dysponuje znaczącą populacją wadliwych komponentów.

Dzięki takiemu założeniu można oszacować ilości wadliwych sztuk w odniesieniu do okresu trwania gwarancji, jaki i przebiegu objętego okresem gwarancyjnym

Danymi wyjściowymi z rozkładu Weibulla powinna być estymacja zakresu z minimalną i maksymalną ilością wadliwych części, które wciąż znajdują się w sieci, na podstawie których zarówno klient jak i organizacja mogą określić kolejne kroki. Powyższe informacje możliwe są do zidentyfikowania w oparciu o poniższy wykres.

Więcej informacji wraz z praktycznymi przykładami przedstawianych jest na dedykowanych szkoleniach.

div#stuning-header .dfd-stuning-header-bg-container {background-image: url(https://www.automotivequal.pl/wp-content/uploads/2018/01/art4.jpg);background-size: initial;background-position: top center;background-attachment: fixed;background-repeat: initial;}#stuning-header div.page-title-inner {min-height: 650px;}div#stuning-header .dfd-stuning-header-bg-container.dfd_stun_header_vertical_parallax {-webkit-transform: -webkit-translate3d(0,0,0) !important;-moz-transform: -moz-translate3d(0,0,0) !important;-ms-transform: -ms-translate3d(0,0,0) !important;-o-transform: -o-translate3d(0,0,0) !important;transform: translate3d(0,0,0) !important;}