Stellantis-FCA -jakie dokumenty zakład produkcyjny powinien otrzymać od inżynieringu i działu sprzedaży

Rozpoczynając współpracę z klientem Stellantis-FCA, każdy zakład powinien otrzymać odpowiednią dokumentację od swojego inżynieringu i działu sprzedaży, która ułatwi współpracę z przedstawicielem klienta i zakładem podczas fazy uruchomieniowej i bieżącej produkcji.

Dokumentacja z fazy sourcingu

Pierwszym fundamentalnym dokumentem, jaki zakład produkcyjny powinien otrzymać od działu sprzedaży lub program menadżera jest FGP.42 – Sourcing Package. Jest on o tyle istotny, ponieważ:

  • Wymieniony jest wielokrotnie w wymaganiach specyficznych klienta Stellantis-FCA
  • Determinuje stosowanie poniższych dokumentów zarówno w fazie przedseryjnej jak i seryjnej:
    • Additional Quality Requirement – Dodatkowe wymagania jakościowe
    • Basic Requirement Check List – Lista kontrolna podstawowych wymagań
    • Manufacturing Feasability Assessment – Ocena wykonalności produkcyjnej, która weryfikowana jest następnie podczas przeprowadzania AQP lub Audytu Procesu w sekcji 3.1
  • Weryfikowany jest podczas przeprowadzania Advance Quality Planning lub Audytu procesu przy pytaniu 1.1. przez przedstawiciela klienta (PPAP poziom 4,5) lub przez zakład produkcyjny (PPAP 1,2,3)

Kontrakt, czyli w poszukiwaniu świętego Grala – każdy słyszał o jego istnieniu, ale nikt go nie widział

W powyższym dokumencie znajdują się następujące informacje istotne dla zakładu produkcyjnego:

  • Cele dla wskaźników gwarancyjnych wyrażonych poprzez IPTV (Incidents Per Thousand Vehicles) dla rocznego oraz dwuletniego okresu użytkowania samochodu.
  • Okres gwarancyjny stosowany do analizy zwrotów z rynku – zwykle jest to kombinacja czasu trwania gwarancji (najczęściej wynosząca dla rynku europejskiego 24 miesiące) oraz przebiegu wyrażonego w kilometrach. W tym wypadku liczy się wcześniejszy warunek.
  • Ilości części serwisowych (wyrażonych w procentach), które muszą być dodane do produkcji dziennej dedykowanej na pierwszy montaż w zakładach OEM’ów. Najczęściej przyjmuje się, że jest to 10%, jednakże każdorazowo warto ten zapis zweryfikować w kontrakcie.
  • Współpraca jaką należy podjąć z dostawcami „Direct-Buy”, którzy są wybrani przez klienta. Dlaczego to jest tak istotne? Ponieważ odpowiedzialność za uruchomienie takich dostawców w fazie przedseryjnej ponosi klient, przy wsparciu przedstawiciela zakładu.

Dopiero od produkcji seryjnej pełną odpowiedzialność za dostawcę wskazanego przez klienta ponosi zakład produkcyjny. Oczywiście inne ustalenia mogą być zdefiniowane w matrycy odpowiedzialności, czyli…

  • RASI Chart – warto go posiadać, ponieważ dzięki niemu wiemy za co my jesteśmy odpowiedzialni (R – Responsibility), a za co klient, dodatkowo mowa w nim jest kto co zatwierdza (A – Approve), wspiera (S- Support) oraz kto kogo informuje (I – Inform)

Inżyniering organizacji

Dział rozwojowy (nazywany też inżynieringiem lub Product & Development) stanowi istotny element w układance dot. pozyskiwania dokumentacji, która jest ważna dla zakładu produkcyjnego. Należą do nich przede wszystkim:

  • Karta Wyrobu (Product Card), w którym dostawca może znaleźć informacje dot. wskaźników gwarancyjnych (zawartych także w kontrakcie) oraz czasookresu dotyczącego przeprowadzania badań rekwalifikacyjnych/rewalidacyjnych, które są powiązane z CSR’em dla wymagania IATF 8.6.2.

W wymaganiach specyficznych klienta czas, który jest definiowany dla tej aktywności wynosi 12 miesięcy, jednakże Karta Wyrobu jest dokumentem nadrzędnym i dlatego jeśli jest w nim zawarta mniejsza częstotliwość, to powinna być właśnie ona uwzględniona przy tej aktywności.

  • SPV (Supplier Product Validation) – czyli plan badań walidacyjnych dostawcy. Jest to o tyle istotny dokument, ponieważ ustalenia, które będą zdefiniowane w fazie uruchomieniowej mogą afektować zakres badań rekwalifikacyjnych, którymi zakład produkcyjny będzie zarządzał w bieżącej produkcji.

Ważnym elementem, jaki inżyniering organizacji musi spełnić, dotyczy zdefiniowania testów, które później będą ponownie przeprowadzane w ramach badań rekwalifikacyjnych. W przypadku braku wypełnienia sekcji odnoszącej się do tego działania, zakład produkcyjny będzie zobligowany do przeprowadzenia wszystkich testów.

  • Informacja odnosząca się do zarządzania zwrotami gwarancyjnymi, które powiązana jest z tym, czy w ramach analizy klient będzie zobligowany wysyłać do zakładu cały komponent, który jest przesyłany do klienta na pierwszy montaż, czy też możliwe jest przesłanie odpowiedniego podkomponentu.

Taka informacja pozwoli zakładowi produkcyjnemu na postawienie odpowiedniego „filtra” na wejściu, dzięki któremu od razu będzie można zakończyć analizę lub poinformować klienta, żeby dosłał resztę podkomponetów jeśli analiza ma być kontynuowana.

Tutaj jednakże trzeba zaznaczyć, że nawet takim wypadku będzie możliwe utracenie dowodu dla zdefiniowanego problemu, ponieważ taką część należy wcześniej ponownie zmontować najczęściej na stanowisku poza procesem produkcyjnym.

  • Informacja, czy w ramach wymian części objętych gwarancją jest stworzona Procedura Diagnostyczna dla dilera. Można zapytać: „ale po co mam ją wdrażać?” Ano mianowicie po to, że w przypadku stworzenia i wdrożenia takiej procedury, Stellantis-FCA nie będzie obciążał zakładu produkcyjnego 50% kosztami dla analiz z grupy – NFT (No trouble Found).

W takim przypadku odpowiedzialność za NTF jest zmniejszona do zera, dzięki czemu możliwe jest zdefiniowanie niższego wskaźnika Technical Factor wyrażonego w procentach, co tym samym w wymierny sposób wpływa na zmniejszanie ponoszonych kosztów w ramach odpowiedzialności gwarancyjnego dostawcy.

  • Severity dla DFMEA, w przypadku, gdy jesteśmy współodpowiedzialni za projekt – czyli jesteśmy codesignerami. Wartość ta jest o tyle istotna, ponieważ dzięki temu możemy zastosować ją przy projektowaniu procesu produkcyjnego PFMEA nie bazując na klasyfikacji charakterystyk specjalnych klienta.

FGP.24, czyli przewodnik po tym jak zarządzać oprzyrządowaniem klienta

Powyższa norma nie jest wymieniona w żadnych CSR’ach oraz Audycie Procesu, dlatego mało który dostawca jest świadomy jej istnienia. Jest ona o tyle istotna, ponieważ definiuje to, jakie czynności powinny być zastosowane w ramach utrzymania ruchu przez organizację dla odpowiedniego typu narzędzi lub oprzyrządowania.

Należy pamiętać, że klient wysyła tylko wycinek standardu FGP.24 odnoszący się do specyfiki procesu dostawcy, dlatego nie powinno dziwić otrzymanie dokumentu zaczynającego się na przykład od strony 17.

Więcej informacji dot. współpracy między poszczególnymi działami zakładu produkcyjnego z pozostałymi oddziałami prezentujemy podczas szkoleń dot. wymagań specyficznych klienta CSR Stellantis-FCA, na które serdecznie zapraszamy.